در تاریخ ادبیات فارسی شاعران و نویسندگان بسیاری ظهور کرده و هر یک بسته به شرایط روزگار خویش، آثاری بر جای گذاشته‌اند. بخشی از میراث معنوی اسلام و ایران از طریق ادبیات فارسی حفظ شده است. برخی از این شاعران به چنان تسلطی بر اسرار زبان و تلفیق کلام و انتخاب موضوعات و مضامین بشری رسیده‌اند، که کلام آنها در تاریخ جاودانه شده است. فردوسی در حماسه سرایی، مولانا در عرصه‌ی شعر عرفانی، خیام در بیان مضامین فلسفی، سعدی در شعر اجتماعی و حافظ در شعر تلفیقی از این زمره‌اند. جز این بزرگان، شاعران نامدار دیگر کم نیستند؛ از رودکی و منوچهری و ناصرخسرو و انوری و نظامی و خاقانی و سنایی و عطار تا صائب و بیدل و بهار و شاعران بزرگ معاصر.

در میان غزلسرایان معاصر، استاد محمد حسین شهریار جایگاه خاصی دارد. او به زبان فارسی و ترکی شعر گفته و در هر دو زبان سخنش استوار و سنجیده است. تاثیرپذیری او از شعر حافظ هنری و در خور تحسین است. او شاعری است متعهد با زبانی سنجیده و عواطفی ژرف و انسانی.

طراح : پریسا غلام زاده قنواتی - مفدا بهبهان